به طور كلي مسئوليت حرفه اي يك زمين شناس مهندسي را مي توان در موارد زير خلاصه كرد :
_ توصيف محيط زمين شناختي مربوط به پروژه مهندسي
_ توصيف زمين مواد ، توزيع آنها و ويژگي هاي فيزيكي و شيميايي آنها
_ استنتاج پيشينه رويدادهاي موثر در زمين مواد
_ پيش بيني رويداد هاي آتي و شرايطي كه مي تواند ايجاد شود
_ توصيه مواد معرف براي نمونه برداري و آزمون
_ توصيه نحوه هاي كار و عمل با مواد و فرآيتدهاي گوناگون زمين
_ توصيه يا ارائه معيارهاي طراحي استخراج به خصوص در مورد زاويه شيب هاي برش در موادي كه آزمون مهندسي آنها نامناسب بوده است يا در جاهايي كه عناصر زمين شناسي عامل كنترل پايداري هستند
_ وارسي حين كار ساختماني براي تحقق شرايط

از قرنها پبش معماران و سازندگان ابنيه بر اين نكته معترف بودند كه براي جلوگيري از نشست ، كج شدن يا فروريختن ساختمانشان محتاج آگاهي از شرايط زمين هستند . البته ساختمانهاي قديمي همواره با توجه به تجربيات سازنده بنا و اغلب به روش آزمون و خطا احداث مي شد . در سال 1776 و زماني كه كولمب براي اولين بار تئوري هاي مربوط به فشار زمين را ارائه داد ، استفاده از روش هاي تحليلي در بررسي زمين آغاز شد . بررسي هاي كولمب بر روي ديواره هاي حايل نشان داد كه وقتي ديوار حايلي كج مي شود ، گوه اي از خاك ناپايدار در پشت آن ايجاد مي گردد كه يك طرف آن ديوار و سمت ديگر آن يك سطح گسيختگي است . كولمب فشار اوليه وارده به ديوار را به وزن گوه و مقاومت برشي در امتداد سطح برش ، كه بر حسب اصطكاك داخلي بيان نمود، مربوط كرد . در سال 1871 اتومهر فرضيه اي عمومي براي مقاومت مصالح زمين شناسي در برابر گسيختگي ارائه كرد .
اين دانش دانشي است كه سطح جهان  به خوبي تعريف نشده و دامنه فعاليت هاي آن مشخص نگرديده است . بطور خلاصه مي توانيم بگوييم كه اين دانش كه اسامي مختلفي چون زمين شناسي مهندسي يا ژئو تكنيك به آن داده اند به دنبال حل آن دسته از مسايلي است كه در ارتباط با زمين براي سازه هاي مهندسي ايجاد مي شود .